Cees en Rommy op Curacao

              Welkom op de weblog van Cees & Rommy

Welkom op de weblog van ons tweetjes. We willen jullie graag op de hoogte houden van onze  werkzaamheden en bezigheden op dit prachtige eiland. We hopen dat je vaak onze weblog bezoekt en voel je vrij om te reageren hoor!

---------------------------------------------------------------------------------------------

                                Wil je ons sponsoren? Natuurlijk kan dat!
Je kan je gift overmaken naar:
Christengemeente Doetinchem
rek.nr. 60.84.94.267
o.v.v. Cees & Rommy.

Alle giften komen altijd helemaal bij ons terecht.

de maandviering van oktober

Er gebeurd weer van alles rondom Hebron. Eigenlijk is dat wel heel leuk allemaal. We hebben iemand op Hebron aan het werk, Andreas, die het huis aan het schilderen is. Erg gaaf en het heeft een veel mooiere kleur geregen dan het zalmroze wat het was. Maar daarnaast doet hij nog veel meer!! zo gaaf om te zien en mee te maken! Hij verft dus het huis, zet nieuwe planten in de planten bakken, maakt de tuin schoon omdat hij daar wil verven aan het huis; en had hulp van de week van een paar tieners van een lokale school die een opdracht hadden van godsdienstles om iets goed te doen voor een ander. Dus kwamen ze een interview houden met ons en daarnaast werk te doen op Hebron en spelletjes met de kinderen te doen. Erg leuk!  Het werk bestond uit ramen wassen, helpen bij koken en de tuin netjes maken; en in de middag hebben ze geverfd met de jongste kinderen; allemaal handjes( nog geen foto's)....... want er gaan weer wat mensen Hebron verlaten! Zie je het huis op foto3; prachtig roomwit is de kleur geworden!!!! en de bakken met cactus ed.

Andreas geeft verder Raylison en tante Iris les op het keyboard en ze zijn aan het oefenen geslagen om liedjes mee te spelen voor op de maandviering. En......het is hen gelukt!!! zelfs nog veel meer!!! Want tante Iris, een vrijwilligster die elke week de was komt vouwen  en verstellen op Hebron, heeft ook andere kinderen en vrijwilligers weten te motiveren om mee te doen in ons "muziekteam". We hebben een geweldige leuke avond weer gehad met elkaar. Als laatste keer het thema van "aanraken" behandeld en nu door Cees met een verhaal wat goed te begrijpen was; want het ging over hem zelf. God had hem aangeraakt; niet van het ene op het andere moment maar wel door aan te houden in gebed en gehoorzaam te zijn aan Zijn woord werd Cees genezen. Gaaf hè om die aanraking van God te ervaren!
Verder veel gezongen en een prachtig gedicht van tante Iris en natuurlijk een spel met het thema aanraken erin verweven! Hier een paar prachtige foto's van het muziekteam en het uitzegenen van 2 lieve tantes die ons 16 november gaan verlaten om terug te gaan naar Nederland.

Ze gaven Hebron een prachtige lijst met allerlei foto's van de afgelopen tijd erop. Deze lijst wordt in de woonkamer opgehangen zodat we én er geregeld van mogen genieten én er na een tijdje weer andere foto's in kunnen doen met gebeurtenissen van de kinderen. We zijn er enorm blij mee!!! Dank je wel!!

Leuk om te zien dat deze foto's achter elkaar genomen zijn, dan met de gebeurtenissen natuurlijk maar dan kun je zien dat het binnen een half uur donker is.... Hierna hebben we het tikspel nog gedaan en daarna heerlijk met elkaar gegeten!! Het was weer een feest om zo bij elkaar te zijn!

27 oktober

Een heel groot hoera!!! maar daarnaast ook een hele grote Bah!!!!!
Eerst het goed nieuws wat we vandaag ontvingen; de rode auto is klaar!!!wat???? kun je het herhalen? de rode mitsibutsi rijdt weer!!! echt waar? We komen hem halen; te gek!! Je springt een gat in de lucht. Mijn auto is na een goede drie maanden eindelijk klaar. Geweldig!'k Ben helemaal gelukkig dat hij rijdt en de wagen glimt al nooit te voren. Zelfs de voorruit zit geen stofje op. We moesten lang op de onderdelen wachten maar het was het waard. Het is allemaal gelukt met werk zo zonder auto, de afgelopen maanden maar nu zijn we wel heel dankbaar dat hij weer rijdt.
Daarna kregen we een telefoontje van 1 van onze werkers. Een ongeluk gehad; gelukkig geen gewonden maar wel blikschade en zo groot dat de volgende Hebronauto, Galant, uit de running is. Nu hebben we nog een auto die rijdt voor Hebron. We waren iets verslagen maar ook dankbaar dat er geen gewonden waren. Wel ligt de schuld bij ons. Daarna gaat alles in werking; verzekering bellen ed voor die ander en de Hebron auto die weg gesleept moet worden. Hoe komt de volgende dienst op Hebron? Gelukkig heeft ze een eigen auto en kan ze met eigen vervoer komen (km declareren bij Hebron)Jammer, jammer;  Kan je je voorstellen hoe we ons voelen???
Maar toch weer een lichtpuntje: de garage eigenaar vertelde ons dat donderdag de seat (vorige week had die een aanrijding) weer klaar is en kan rijden. OPLUCHTING!!
Wat is er met de auto's! Waar moeten we opletten? Wat gebeurd er allemaal? Ten eerste weer een waarschuwing voor allemaal dat auto rijden niet zo makkelijk is als we denken en dingen gewoon snel verkeerd kunnen gaan; snelheid aanpassen en goed opletten is geboden Maar toch!
We beseffen weer opnieuw dat in ons werk en wij allemaal natuurlijk, wel degelijk Gods bescherming nodig hebben en ondanks dit gebeuren we kunnen danken voor het feit dat er geen gewonden zijn en we door mogen en kunnen gaan met ons werk: het dienen van de Heer in welk opzicht dan ook. Blijft u met ons mee bidden?? Masha danki i bendishonan di Dios!

hoe gaat het ?

De meesten van jullie hebben het wel gehoord denk ik via het gebedsoproepje (dank je wel dat jullie het doen).
Afgelopen zondag kwam Cees ziek thuis van een middagje strand met de grote jongens. Misselijk, hoofdpijn en toen hele hoge koorts, de maandag in bed gebleven en toen hij dinsdag uit bed kwam was zijn linkerbeen, net boven zijn enkel, helemaal rood en opgezwollen. Het bleek wondroos te zijn; met een zware penicilline kuur naar huis, veel rusten en been omhoog met koude kompressen erop. Nu een klein weekje verder kunnen we verandering zien; Dank U Heer! gebed helpt! Ondanks de pijn die hij had kon hij zo nu en dan wel iets werk doen maar het moest wel tot het minimum blijven.
We hadden Daniel al beloofd deze week voor 3 nachtjes te logeren dus dat moest door gaan. Maar eigenlijk heel goed want Daniel houdt van computeren en dus kon Cees er dan niet op met gevolg dat hij op de bank zat met been omhoog; en Daniel vindt het ook heerlijk een dvd-tje te kijken en Cees ook.....dus je raad het al, goed voor allebei en beentje omhoog. Vandaag is Daniel, na de kerk, weer naar Hebron gegaan; hij heeft genoten van zijn tijd hier, die persoonlijke aandacht en lekker veel kletsen en niemand die je in de rede valt; en zelfs een dag naar het strand met de playmobiel boot en nog nieuwe waterschoenen gekocht voor het afzwemmen van zijn A-diploma. Helemaal tevreden maar nooit genoeg!! "Ik ga weer sparen hoor, ik kom nog een keer zo lang!! Eigenlijk is het voor ons niet zo veel maar wat betekent het veel voor zo'n mannetje!

Afgelopen maand hebben we een laptop ontvangen uit Nederland. Gestuurd door  een vriend die we tijdens ons verblijf afgelopen Juli in Coral Estate, tijdens de vakantie met de jongens, hebben ontmoet. Hij beloofde ons een laptop (misschien wel meer) als hij ze goedkoop op de kop kon tikken. En dat heeft hij gedaan dus want ongeveer een maand geleden kwam hij aan. Ongelooflijk maar waar!!! Cees heeft er iets mee gedaan....vraag me niet wat, maar alles staat er nu op wat Malaika moet en kan gebruiken. Want de laptop is voor haar. Afgelopen week gegeven!!! Geweldig dat zo iets kan! Voor haarzelf als ze straks, en we hopen over niet al te lange tijd, ergens anders gaat wonen. Ze werkt er nu al mee zodat we haar kunnen helpen met de laptop om te gaan zodat ze het straks helemaal zelf kan doen. Haar stage op Hebron als kok gaat heel goed en ze leert nu ook om met geld om te gaan wat op haar rekening staat. We zijn erg blij met deze vooruitgang en we zien uit naar het moment dat ze zelfstandig onder begeleiding kan gaan wonen!Een stukje eigen leven op gaat bouwen en zich niet zorgen hoeft te maken over de kinderen op Hebron maar haar eigen dingen mag doen. Malaika groeit er naar toe om Hebron te verlaten. En we weten dat het op Gods tijd zal zijn want dan is het GOED!

Al bijna weer November. De drukke tijd komt er aan voor ons: een conferentie met Wilkin van der Kamp, Martin Koornstra en Kees Kraayenoord en band. Gaat iets geweldig worden daar vertrouwen we op! Daarna begint de tijd met veel bezoek uit Nederland maar ook een heerlijke tijd met verjaardagen van ons en dan de decembermaand. Druk maar een heerlijke uitdaging!!
Oja, bij jullie is de klok terug gegaan wat betekent dat het nu maar 5 uur verschil is; dus meer en betere tijden voor te skypen???!! hahaha! we horen jullie wel. E bon siman!!!! Ayo!!

oktober

We zijn weer helemaal terug op onze plek na een heerlijke week in België en Nederland te zijn geweest. De zendingsconferentie was erg fijn en men heeft genoten van Cees als spreker. Alhoewel menig een dacht dat het riskant was om 1 spreker te hebben voor het weekend en dan nog wel een Nederlander, was er alom lof over de manier van spreken en de afwisseling van lachen en serieus zijn maar ook de diepgang die men in het spreken ervoer. We kijken dus terug naar een goed en gezegend weekend. Op terugweg naar Doetinchem zijn we aan geweest in Houten bij mijn zus en daar hebben we gezellig gegeten waar ook mijn moeder en broer met gezin aanwezig waren. Een hele gezellige tijd gehad. Wat kun je toch veel doen in enkele dagen!Natuurlijk ook enorm genoten van de (klein)kinderen. Wat voelt dat goed om bij elkaar te zijn. Genieten van elkaar en dingen doen met elkaar zoals zwemmen, kibbeling eten, videootje kijken, treinrail aanleggen op de grond, voorlezen en naar bed brengen. allemaal een feest als opa en oma er zijn. Geweldig!! even een paar foto's daarvan.

Nu is het knuffelen weer even voorbij en doen we het weer via de skype. Maar we zien alweer uit naar de maand februari om te genieten van een tijd samen op Curaçao. Dan zal Petra er ook bij zijn.
en dan natuurlijk de dingen hier op het eiland. Het gaat allemaal door dankzij het geweldige team wat er op Hebron werkt. Net weer nieuwe werkers gearriveert en van andere afscheid genomen. We merken steeds meer hoeveel inpact dat toch heeft op iedereen; zowel, natuurlijk in de eerste plaats de kinderen, maar ook voor de werkers zelf: in het weggaan zelf of iemand loslaten en laten gaan. Het doet iets met je en steeds opnieuw moet je loslaten en laten gaan. Een rijke ervaring maar ook een pijnlijke ervaring! Je leert jezelf kennen in deze moeilijke momenten! in de volgende maand zullen er weer 2 meiden ons verlaten; altijd weer jammer maar ook weer goed. Het klinkt zo  dubbel maar toch ervaar je dat zo!

Tijdens ons verlof hadden we een gift ontvangen speciaal voor baseball attributen voor Jason. Nu hij is met een tante dingen wezen kopen en Jason vond dit gebaar wel heel geweldig. Toen hij het ontving glunderde hij van oor tot oor en hij kon eigenlijk niet begrijpen dat iemand dat voor hem had gegeven!Hierin mocht Jason ervaren en merken dat God voor hem zorgt en Hij daarvoor mensen gebruikt die echt voor hem gaan; voor hem sparen; dat ze hem zien zitten! Hij heeft een tenue gekocht en een trainingsbroek met handschoenen en een knuppel. Schoenen had hij nog! Er is iets van het geld over en daarvan heeft Joey voetbalsokken gekregen.

Een ander echtpaar is afgelopen vorige week hier op Curaçao aangekomen met 2 volle koffers met spelletjes  voor Hebron. Zelf weinig kilo's mee aan kleding maar wel kilo's aan spelen. Afgelopen dinsdag waren ze er rond "banki" tijd op Hebron en hebben ze de koffers uitgepakt. Geweldig! Daarnaast kreeg elk kind een tasje met spulletjes erin zoals ondergoed, fotoboekje, snoepgoed, een poster of placemat! Wat een feest voor de kids en soms ook zo verwarrend voor hen om op een juiste manier te reageren. Zij kennen deze mensen niet maar de mensen hen wel en geven iets van henzelf aan onze kinderen;  dat voelen ze wel maar kunnen het bijna niet onder woorden brengen dan met een verlegen "dank je wel" te reageren. Maar wat een zegen voor hen!! Heel hartelijk dank voor de liefde die door jullie gegeven is aan hen die het heerlijk vinden omdat te ontvangen, maar het moeilijk vinden om het in woorden om te zetten!!!

kort berichtje

Nog even voor we naar Hato gaan een berichtje van ons. Ik had het beloofd en is er gelukkig nog even tijd om die belofte waar te maken.
Op 18 september hebben we Raynold zijn verjaardag gevierd. Hij glom en was echt jarig. Vijftien is hij geworden en dat is best een feestje om gevierd te worden. Hij had ook vrienden uitgenodigd vanuit Brakkeput ( jongensinternaat) waar hij door de week woont. En nadat de taart aangesneden was zijn ze met een hele groep jongeren even wezen "stappen" naar de snack om de hoek! Was leuk om te zien zo'n groep jongeren even op stap. En Raynold, hij heeft genoten van zijn feest.

de zaterdag, 19 september, hebben we een vervroegde maandviering gehad. omdat wij er de laatste vrijdag van de deze maand niet zijn hebben we het nu gedaan. We waren met een 'klein groepje' maar dat heeft de vreugde niet minder gemaakt. Het was goed en gezellig en we zijn verder gegaan met het thema "aanraken".  Natuurlijk eerst wat liedjes gezongen met elkaar en daarna het spel: trefbal! afgooien, elkaar raken met de bal en dan alleen op benen en rug. Maar soms werd je toch ergens anders geraakt. Hard en pijnlijk, die ervaring was niet leuk! Het spel ging er fanatiek aan toe; leuk om te zien en ieder deed mee. Deze aanrakingen hebben we verder in het verhaal aangehaald en daarbij het verhaal van David en Bathseba er bij verteld (een aanraking die eerst goed leek maar later veel verdriet gaf)  en weer aangehaald wat het het verschil is als Jezus je aanraakt. Het was stil tijdens de vertelling en we hadden het idee dat het echt begrepen werd. Daarna nog een prachtig lied beluisterd met bijna een heuse band en ook het gedicht van tante Iris ontbrak niet. Gelukkig maar! Het hoort er helemaal bij!Daarna 2 werkers die ons gaan verlaten uitgezegend en voor 3 nieuwe werkers een zegen gevraagd voor het komende werkjaar op Hebron. En daarna de maaltijd met elkaar!

Ja, en toen de zondag! 's Morgens om 8.15 uur reden we al weg om toch echt op tijd in de dienst te zullen zijn. Cees had namelijk de verantwoording voor de dienst om hem te openen en te sluiten. Maar eerst nog even langs Ruud om hem mee te nemen naar de dienst. Net hadden we hem gehaald toen de auto vreemd weg trok en we tegelijk zeiden: een lekke band!!! Ja hoor; dus wegenwacht bellen (want de krik die bij de auto zat zou dat zware ding nooit kunnen houden) en gelijk maar bellen naar iemand die  een van de andere oudsten in de dienst kan vertellen dat Cees er niet op tijd voor de opening zou kunnen zijn. Alles gelukt en na een uurtje kwamen we bij de kerk aan en nog genoten van een heerlijk Woord! En om vier uur die middag hadden we een doopdienst. Heerlijk! een van onze werkers wilde zich laten dopen en dat op het strand in het openbaar! Het was een feest en elke keer ontroerd het weer om te zien en te horen hoe God werkt in mensen!
                                  
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       

Mooi he?! Arjan heeft het besluit genomen en we mogen hem zegenen ook op zijn weg terug naar Nederland, dat hij ook daar een zegen mag zijn voor vrienden en anderen om hem heen.
En nu?.... de boodschappen zijn gehaald voor deze week voor Hebron. De werkers kunnen het een weekje zonder ons stellen en wij zijn de koffers aan het pakken voor een weekje Nederland en een conferentie in België. Wie weet, ontmoeten we sommigen van jullie maar zeker onze (klein) kinderen in Doetinchem. Heerlijk een tijd om te genieten en te knuffelen.
Hartelijke groet van ons uit het zeer warme Curaçao!